Flashback: waar sta ik ergens?

Ken je dat gevoel waarbij je even stilstaat bij je eigen leven en beseft hoe ver je gekomen bent? Van een klein babytje, tot een kleine deugniet, een (irritante) puber, een (ijverige) student en uiteindelijk een volwassen vrouw/man? Ik denk daar wel eens aan en kan het vaak ook niet laten te ‘vergelijken’ met anderen van mijn leeftijd, waar staan zij nu? Tijd voor een flashback…

10 year old - quote

Meestal kom ik tot de conclusie dat er gigantisch veel veranderd is in mijn leven, zelfs niet eens in vergelijking met tien jaar geleden. Met deze quote sluit ik mijn flashback van mijn tienerjaren af…

7 jaar geleden studeerde ik af van het middelbaar onderwijs. Ik was een goeie ‘student’, hoefde er niet veel voor te doen, maar kwam er wel steeds vanaf met mooie punten. Wat ik nu nog steeds herken, is dat ik toen al niet wist wat ik wou doen. Ik heb altijd wetenschappen-wiskunde gevolgd, maar ook economie leek me heel interessant. Uiteindelijk koos ik dan ook deze richting om verder te studeren.

Aan de universiteit gekomen, bleek ik toch niet zo’n fantastische student én was ik niet meer zo zeker van mijn keuze. Vooral op vlak van wiskunde had ik het gevoel ‘help, ik kan niet meer mee’. De lessen begonnen me te vervelen, hoewel ik het hele sfeertje wel leuk vond. Ik begon het academiejaar in 2009 namelijk met een instapcursus boekhouden, waardoor we al snel ondergedompeld werden in het échte studentenleven… Je-weet-wel…

En daar stond ik dan, niet wetend welke keuze ik moest maken. Via een schoolvriendin kwam ik bij logopedie terecht en dat bleek een goeie keuze. Ik rondde in 2012 drie jaartjes logopedie af en stortte me onmiddellijk in het werkleven. Na een jaar kwamen er opnieuw twijfels opzetten… De vacatures waren er niet echt voor het rapen en ik begon te twijfelen aan mijn keuze. Drie jaar in een administratieve job later, besluit ik dat mijn hart toch bij logopedie ligt. Het mag dan financieel niet de beste keuze ooit zijn, maar ik leer dat ik moet kiezen met mijn hart.

Mijn hart koos ook voor een lief uit Oostende, onbekend in het ‘verre’ Gistel, maar via gemeenschappelijke vrienden liepen we elkaar tegen het lijf. Bijna 6.5 jaar later kijk ik met een grote glimlach terug op ons avontuur. Een relatie met een man die 6 weken in het buitenland is, is écht niet vanzelfsprekend. Je leert elkaar wel te missen, maar eigenlijk ‘went’ het niet. Met elke  nieuwe stap in ons leven, merken we dat het nog steeds niet vanzelf gaat, maar dat heeft ons net sterker gemaakt. Na 4,5 jaar kwam er een verloving, na bijna 6 jaar een huwelijk en na bijna 7 jaar mogen we een klein prinsesje verwelkomen in ons gezin. Beetje bij beetje blijven we bouwen aan een fantastische toekomst, samen met onze fantastische vrienden en familie.

En elke dag, ben ik zo dankbaar dat ik hier mag staan met zoveel fijne mensen om me heen.

Waar blik jij graag op terug? Wie of wat speelt een grote rol in jouw flashback?

Misschien vind je dit ook interessant?

Sharing is caring!

Een gedachte over “Flashback: waar sta ik ergens?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *